tag:blogger.com,1999:blog-54718476687762455782012-02-16T06:15:41.495-08:00गजल रापतीhttp://www.blogger.com/profile/08498550393036663248noreply@blogger.comBlogger21100tag:blogger.com,1999:blog-5471847668776245578.post-21303902926842039112010-02-28T21:02:00.000-08:002010-03-10T00:56:50.294-08:00भरिपूर्ण मेरो जंकोट, किन अचेल खाली भा'छ ।<br />शान्तिको गीत गाउदा'नि, दुनियाको गाली पा'छ ।<br /><br />थरी थरिका फूल फुलाउने, सिपालु माली भा'थ्यो<br />अचेल किन मेरो जंकोट, खडेरीको वाली भा'छ ।<br /><br />अस्तीसम्म ओत लाग्ने, अप्ठ्यारोको पाली भा'थ्यो<br />अचेल किन मेरो जंकोट, फोहोर फाल्ने नाली भा'छ ।<br /><br />आफ्नो-पराइ सबै चिन्ने, अरुको सधैं ताली पा'थ्यो<br />अचेल किन मेरो जंकोट, च्यातिएको चाल्नी भा'छ ।<br /><br />कवच बनी बाण छल्ने, रुखको डाली भा'थ्यो<br />अचेल किन मेरो जंकोट, शिकारीको थाली भा'छ ।<br /><br />जीवन मरणको धरापमा, न्यायको मुली भा'थ्यो<br />अचेल किन मेरो जंकोट, असत्यको फुली भा'छ ।<br /><br />खुनै खुनको कुलो बग्दा, खेतालाको फाली भा'थ्यो<br />अचेल किन मेरो जंकोट, जमिन्दारको हली भा'छ ।<br /><br />मेरै गीत देश बिउझाउने, समानताको चाली भा'थ्यो<br />अचेल किन मेरो जंकोट, मुखियाको जाली भा'छ ।<br /><br /><a href="http://madihungri.blogspot.com/">जंकोट-४, रोल्पा / हाल : चीन </a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5471847668776245578-2130390292684203911?l=gajalrapati.blogspot.com' alt='' /></div>गजल रापतीhttp://www.blogger.com/profile/08498550393036663248noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5471847668776245578.post-53634468121760104322010-02-28T20:56:00.000-08:002010-03-10T00:58:37.983-08:00आजको समकालिन साहित्यमा गजल विधाले यस्तो स्थान पाएको छ । जो साहित्य लेखनमा रुची राख्छ उसले गजल लेखेकै हुन्छ । गजल नेपाली नभएर उर्दु फारसीबाट आएको भएपनि नेपालमा सारिएको हाँगा फूलबारीमा परिणत भएको छ । गजल उत्पत्ति हुँदा श्रृंगारिक रसलाई उजागर गर्दथ्यो महिला/केटी/प्रमिकासंग गर्ने भलाकुसारी र प्रेम मिश्रित भावनालार्इ गीति तत्व मिसाएर लेख्नु गजल मानिन्थ्यो । आजभोलि गजल प्रेममय मात्र हुँदैनन तापनि गजल सुन्दा वा गाउँदा श्रृंगारिक रसको गजलले अरु गजलकोभन्दा मन तान्छ, ताली खान्छ अनि प्रेममा झापड हान्छ । यस्तै छ बिचरा वसन्त विष्ट अलपत्रको गजल संग्रह पलपलको याद । गजलहरु जस्ता छन् यस संगहमा नाम अति मिलेको छ संग्रहको । २० वटा गजल समावेश भएको गजल संग्रहमा पल पल उनकै यादमा कोरिएका गजलहरु छन् । अति मार्मिक वा मुटु छुने मायाले भरिएका गजलहरु समावेश गरिएका छन् यस गजल संग्रहमा ।<br />कोकिल कण्ठी स्वरमा गुन्जनु कान थापेर सुन्छु प्रिया<br />रेशमको धागो बनी बस्नु अजम्बरी माया बुन्छु प्रिया ।<br /><br />जसमा मायालार्इ रेशमी धागो बनाएर चीरस्थायी बनाउने बाचा गरिएको छ ।<br />मेरो लागि खुशी फल्ने बसन्तको डाली तिमी<br />यो जीवनमा सुवास छर्ने सौन्दर्य र लाली तिमी ।<br />गजलको यस शेरमा दुई अर्थ लाग्ने गरी भाव व्यक्त गरिएको पाइन्छ । बसन्तको डालीभन्दा बसन्त ऋतुको आगमनमा सुवास छर्ने सौन्दर्यलाई सोझो अर्थमा बुझ्न सकिन्छ भने । आफ्नो नाम र प्रेमीकाको काल्पनिक नाम समेटिएको पनि बुझ्न सकिन्छ । यहाँ बाचाका कुराहरु छन्, समर्पणका कुराहरु छन् । आकर्षक शब्द समायोजनका साथ जल कोरिएका छन् । जस्तै :<br />बाँचुन्जेल तिम्रो तस्वीर यो परेलीबाट हराउदैन <br />कसमहरु खाएका छौं, अरु कसैलार्इ मन पराउदैन । (गजल ७)<br />सधैं एउटै बगैंचामा फूल्ने बाचा हाम्रो <br />ढुकुर जोडि जस्तै डुल्ने बाचा हाम्रो । (गजल ११)<br />बाचा कसम सम्झेर सानु सातौं जुनी बसिदिउला म<br />ओठमा आँसु झल्किन्छ भने समुन्द्रमा खसिदिउँला म । (गजल १५)<br />तिमी आफै भन्छ्यौ भने विष पनि पिउन सक्छु<br />तिम्रो लागि काँढाको बीचमा पनि जिउन सक्छु । (गजल १७)<br />सबै प्रेममय छन्, धेरै आशावादी छन्, विचरा बसन्त विष्ट अलपत्रका गजलहरु । ठीकै शेरहरु छन् । पढ्न लायक छन् र गीत गाएमा गेयात्मक शब्दहरु संगठित छन् । यति हुँदाहुदै पनि काफियाको संयोजन गर्दा भने अलि ख्याल राख्नु पर्ने देखिन्छ ।<br />मेरो पढाइमा व्यक्तिगत रुपमा मन परेको गजल गजल नं. १९ रहेको छ । जसमा प्रेम प्रणयका कुराहरु छन् । जवानीका कुरा छन् । राम र सीता जस्तै बन्ने कुरा छन् तर अन्तमा निमार्णको कुरा पनि छ । उज्यालोको कुरा छ, त्यो उज्यालो सांसारिक उज्यालोको रुपमा बुझ्न सकिन्छ । <br />आऊ अब तिम्रो मेरो कहानीको कुरा गरौं ।<br />जे जति छ अब हाम्रो जवानीको कुरा गरौं ।<br />पहिलो शेरमा यसरी भाव पोखिएको जसले प्रेम मात्र देखाउछ त्यो पनि वासनात्मक, तर अन्तिम शेरले निमार्णका कुरा गरेको छ ।<br />कति इच्छा ओझेलमा परिसके आजसम्म, कति तड्पनु रातमा, बरु बिहानीको कुरा गरौं । समग्रमा भन्नुपर्दा रोल्पाली साहित्य त्यसमा पनि गजल विधाले थप उपहार पाएको छ । रोल्पाली साहित्यले प्रकाशनमा निरन्तरता पाएको छ । यस्तै नव स्रष्टाहरु रोल्पाले पाइरह्यो भने रोल्पाको साहित्यिक फूलबारी मौलाउने छ भन्ने आशा गरौं ।<br />बसन्तजीको पहिलो कृति 'पलपलको याद'लाई अहिलेलाई शुभकामना यसले पलपल नयाँ कृति जन्माओस् । वसन्तजीको साहित्यिक यात्रा भांगिदै जाओस् शुभकामना ।<br />दामु मर्सिफुल/रोल्पा/२०६६/१०/११<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5471847668776245578-5363446812176010432?l=gajalrapati.blogspot.com' alt='' /></div>गजल रापतीhttp://www.blogger.com/profile/08498550393036663248noreply@blogger.com0